Vertrek uit Lodwar
Blijf op de hoogte en volg patrice
16 Juli 2013 | Kenia, Lodwar
Maandag 15 juli
Vertrek uit Lodwar.
Vanmorgen zijn we voor de goede orde nog maar een keer naar de kerkdienst gegaan voor de medewerkers van de diocees.
Dat was maar goed ook want aan het eind werden we hartelijk bedankt voor onze komst en bijdrage hier. Tony Woods heeft nogmaals het project onder de aandacht gebracht door uitgebreid te vertellen wat de noodzaak ervan is. We werden weer naar voren geroepen om ook nog wat te zeggen.
Na de dienst zijn we naar de blue container geweest,dat is een blauwe zeecontainer die ingericht is als winkeltje. Daar verkopen ze artikelen die hier gemaakt zijn door alleenstaande vrouwen, een goed doel dus.
We hebben afscheid genomen van de mensen van Ewoi. Nog even bij Agnes thuis geweest om afscheid te nemen, ze was niet op kantoor voelde zich al een paar dagen niet zo lekker, ze blijkt malaria te hebben.
Als we over straat lopen of in de auto zitten hebben we altijd een hele rits kinderen achter ons aanlopen of ze staan langs de kant van de weg naar ons kijken, ze roepen allemaal. How are you, How are you, How are you. Dit is vaak het enige engels dat ze kennen. We horen dus de hele dag niets anders als how are you, how are you. Want er zijn hier heel veel kinderen.
De koffer is zo gepakt. Een koffer en een deel van mijn kleren heb ik weggegeven, wat ik nog over heb past eigenlijk in 1 plastic tasje. Ik ging heen met 56 kg bagage en terug met 5 kg plus wat souvenirs.
Jerry je chauffeur brengt ons samen met Patricia naar de landingsbaan en nemen afscheid. Onze bagage werd gecheckt en met de hand gewogen. Als het vliegtuig eraan komt gaat iedereen in een rij staan. Als de mensen iot het vliegtuig zijn kunnen wij erin, er zijn geen vaste plaatsen. Ik had een mooie plek bij het raam.
Het is zo mooi om de verandering in het landschap te zien van bruine woestijn naar steeds groener.
Je kunt goed zien dat als het heeft geregend er kleine riviertjes ontstaan, die ook weer opdrogen, vanuit de lucht ziet het eruit als groene linten die over het bruine lanschap lopen.
In Eldoret maakte we een tussenstop om te tanken, we moesten het vliegtuig uit. Het was koud 25 graden, terwijl we een uur daarvoor de kleding aan je vastplakte van de warmte boven de 40 graden.
In het Mill Hill house hadden ze het eten voor ons bewaard, lekker frietjes, het smaakte prima, er was her zelfs mayonaise wat een verwennerij. Op tijd naar bed want morgen moeten we weer vroeg op, dat zijn we inmiddels ook gewend.
Morgen gaan we op safari een uitje waarop we onszelf trakteren na de gedane arbeid in Lodwar.
.
Vertrek uit Lodwar.
Vanmorgen zijn we voor de goede orde nog maar een keer naar de kerkdienst gegaan voor de medewerkers van de diocees.
Dat was maar goed ook want aan het eind werden we hartelijk bedankt voor onze komst en bijdrage hier. Tony Woods heeft nogmaals het project onder de aandacht gebracht door uitgebreid te vertellen wat de noodzaak ervan is. We werden weer naar voren geroepen om ook nog wat te zeggen.
Na de dienst zijn we naar de blue container geweest,dat is een blauwe zeecontainer die ingericht is als winkeltje. Daar verkopen ze artikelen die hier gemaakt zijn door alleenstaande vrouwen, een goed doel dus.
We hebben afscheid genomen van de mensen van Ewoi. Nog even bij Agnes thuis geweest om afscheid te nemen, ze was niet op kantoor voelde zich al een paar dagen niet zo lekker, ze blijkt malaria te hebben.
Als we over straat lopen of in de auto zitten hebben we altijd een hele rits kinderen achter ons aanlopen of ze staan langs de kant van de weg naar ons kijken, ze roepen allemaal. How are you, How are you, How are you. Dit is vaak het enige engels dat ze kennen. We horen dus de hele dag niets anders als how are you, how are you. Want er zijn hier heel veel kinderen.
De koffer is zo gepakt. Een koffer en een deel van mijn kleren heb ik weggegeven, wat ik nog over heb past eigenlijk in 1 plastic tasje. Ik ging heen met 56 kg bagage en terug met 5 kg plus wat souvenirs.
Jerry je chauffeur brengt ons samen met Patricia naar de landingsbaan en nemen afscheid. Onze bagage werd gecheckt en met de hand gewogen. Als het vliegtuig eraan komt gaat iedereen in een rij staan. Als de mensen iot het vliegtuig zijn kunnen wij erin, er zijn geen vaste plaatsen. Ik had een mooie plek bij het raam.
Het is zo mooi om de verandering in het landschap te zien van bruine woestijn naar steeds groener.
Je kunt goed zien dat als het heeft geregend er kleine riviertjes ontstaan, die ook weer opdrogen, vanuit de lucht ziet het eruit als groene linten die over het bruine lanschap lopen.
In Eldoret maakte we een tussenstop om te tanken, we moesten het vliegtuig uit. Het was koud 25 graden, terwijl we een uur daarvoor de kleding aan je vastplakte van de warmte boven de 40 graden.
In het Mill Hill house hadden ze het eten voor ons bewaard, lekker frietjes, het smaakte prima, er was her zelfs mayonaise wat een verwennerij. Op tijd naar bed want morgen moeten we weer vroeg op, dat zijn we inmiddels ook gewend.
Morgen gaan we op safari een uitje waarop we onszelf trakteren na de gedane arbeid in Lodwar.
.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
